Οι μεγάλες αλλαγές που παρατηρούνται τις τελευταίες δεκαετίες σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής δεν ήταν δυνατόν να μην επηρεάσουν σημαντικά και την οικοδομική δραστηριότητα.
Νέες τεχνολογίες, νέες μέθοδοι σχεδιασμού, νέοι τρόποι κατασκευής, νέα υλικά και νέοι κανονισμοί είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της σημερινής εποχής.
Μία από τις εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών είναι η ανάπτυξη των σύμμικτων κατασκευών από χάλυβα και σκυρόδεμα. Στις κατασκευές αυτές τα δύο δημοφιλέστερα υλικά, ο χάλυβας και το οπλισμένο σκυρόδεμα, συνδυάζονται με το βέλτιστο τρόπο ώστε να δώσουν ασφαλείς, λειτουργικές, ανθεκτικές στον χρόνο και οικονομικές κατασκευές. Η χρήση των σύμμικτων κατασκευών είναι πολύ διαδεδομένη στις περισσότερες προηγμένες χώρες του κόσμου. Επιπροσθέτως η εξαιρετική αντισεισμική συμπεριφορά τους τις καθιστά ιδιαίτερα δημοφιλείς σε σεισμογενείς περιοχές.

Η ΜΕΤΑΛΚΑΤ

Η ΜΕΤΑΛΚΑΤ τα τελευταία χρόνια έχει δώσει έμφαση στη σύμμικτη κατασκευή. Ένας μεγάλος αριθμός έργων όπως κατοικίες και πολυώροφα κτίρια έχει αποπερατωθεί άψογα με αυτό το είδος κατασκευής. Όπως αναφέρεται και παραπάνω τα κύρια δομικά υλικά που χρησιμοποιούνται είναι ο χάλυβας και το σκυρόδεμα.
Σε ένα σύμμικτο σπίτι οι στύλοι και οι δοκοί είναι από χάλυβα και τα δάπεδα των ορόφων από σκυρόδεμα. Για στέγη μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης σκυρόδεμα ή κεραμίδι.
Για την τοιχοποιία υπάρχουν πολλές επιλογές δομικών υλικών όπως συμβατικά τούβλα, YTONG ή ALFABLOCK, 3Δ, ΠΕΤΡΑ κτλ.
Τέλος η αποπεράτωση των υπόλοιπων εργασιών γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως στις συμβατικές κατασκευές.
Τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα αυτού του είδους κατασκευής είναι:
ΤΑΧΥΤΗΤΑ (ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ)
ΑΡΙΣΤΗ ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ
ΑΚΡΙΒΕΙΑ
ΑΚΡΙΒΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΤΑΤΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Ιστορική Αναδρομή

Τα σύμμικτα δομικά στοιχεία εμφανίζονται για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920 στην Ιαπωνία, όπου ηλωτές δικτυωτές δοκοί και ηλωτά υποστυλώματα σύνθετων διατομών από γωνιακά, εγκιβωτίζονταν σε σκυρόδεμα. Στην Ευρώπη, η χρήση σύμμικτων δοκών ξεκίνησε στη Γερμανία στα τέλη του 1940, σε μια εποχή ανεπάρκειας του χάλυβα. Το 1956 εκδόθηκα και ο πρώτος σχετικός κανονισμός DIN 4239 "Σύμμικτες δοκοί σε κτίρια" βασιζόμενος στην ελαστική θεωρία και τη μέθοδο των επιτρεπομένων τάσεων. Η χρήση όμως σύμμικτων στοιχείων σε κτίρια, γνώρισε μεγάλη άνθηση κυρίως στη δεκαετία του 80 με προεξέχουσα τη Βρετανία, στην οποία οι κατασκευές αυτές κατέχουν το 60% της αγοράς σε κτιριακά έργα. Στην Ιαπωνία, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 64%, στις ΗΠΑ 50%, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη περίπου 33%.

Σήμερα, έχει συνταχθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), ο Ευροκώδικας 4, που αφορά αποκλειστικά στις σύμμικτες κατασκευές και στους οποίους περιέχονται οι κανόνες σχεδιασμού και εκτέλεσης δομικών έργων από σύμμικτα στοιχεία. Πρόκειται για ένα Κανονισμό, στον οποίο έχει ενσωματωθεί η γνώση και η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών, τεχνικών και επιστημόνων που έχουν ασχοληθεί με τέτοιου είδους κατασκευές.

Στον ελλαδικό χώρο οι σύμμικτες κατασκευές δεν είναι διαδεδομένες, κυρίως λόγω της έλλειψης σε γνώση και εμπειρία τόσο των μελετητών όσο και των κατασκευαστών και του εργατοτεχνικού δυναμικού. Αξίζει να σημειωθεί ότι το αρμόδιο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ σχεδόν απαγορεύει στις προκηρύξεις δημόσιων διαγωνισμών, ακόμα και την προσφορά σιδηρών και σύμμικτων γεφυρών. Ωστόσο, πρόσφατα η ανάγκη ταχείας εκτέλεσης πολλών έργων και σχετίζονται με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εξηνάγκασε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς να στραφούν προς τις σύμμικτες κατασκευές.

Παρ' όλα αυτά, η διάδοση των σύμμικτων κατασκευών και στην Ελλάδα, αποτελεί θα λέγαμε μονόδρομο, τόσο για λόγους λειτουργικότητας, αλλά κυρίως για λόγους ταχύτητας ανέγερσης και οικονομίας. Μπορούμε λοιπόν να πούμε πως είναι καθαρά θέμα χρόνου, το είδος αυτό των κατασκευών, να γνωρίσει στην Ελλάδα την αποδοχή που έχει όχι μόνο στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.